Κάθε χρόνο αυτή η μέρα (Κλασικός Μαραθώνιος Αθήνας), σηματοδοτεί το τέλος τής σαιζόν για τη χρονιά που διανύουμε.
Είναι το εποχιακό τέλος τόσο για τα ποδηλατικά όσο και για τα δρομικά μου γεγονότα. Ακριβώς για αυτό το λόγο, είναι μια διαφορετική από πλευράς προσπάθειας ημέρα. Οι προπονήσεις κορυφόνονται και οι παλμοί ανεβένουν μαζί με την αδρεναλίνη.
Φέτος για πρώτη φορά έλαβα μέρος στον αγώνα (10.000μ) με το WIND Running Team.
Αυτή η απόφαση είχε κάποια πλεονεκτήματα σε σχέση με τίς προηγούμενες χρονιές.
1. Καλύπτει η WIND το κόστος συμμετοχής
2. Κάθε Δευτέρα είχαμε προπονήσεις στο ΟΑΚΑ με προπονητές όπως ο Νικος Πόλιας (ρεκορ Μαραθωνιου Ελλάδας)
3. Ενισχύαμε με τον τερματισμό μας το φιλανθρωπικό σκοπό της WIND.
Πιό πρίν, από το Σεπτέμβριο, οι Δευτέρες μου γέμιζαν με τις προπονήσεις στο κέντρο τής Αθήνας παρέα με το Nike Training Team.
Θέλω να καταλήξω πώς φέτος ήμουν πιό προπονημένος από τα προηγούμενα χρόνια. Συνολικά μέχρι σήμερα, για τη χρονια ποι διανύουμε, έχω κάνει περίπου 2.000 ποδηλατικά χιλιόμετρα και 350 δρομικά. Είχα την ευκαιρία να συμμετέχω σε πολλές αξιόλογες διοργανώσεις και να πετύχω αξιοπρεπείς ατομικές απιδόσεις, όχι μόνο για την ηλικιακή κατηγορία μου, αλλά και γιά το σύνολο τών συμμετοχών.
Ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία δύο-τρία χρόνια στηυν Ελλάδα και πλέον αυτοί που ασχολούνται δαπανούν και αντίστοιχα σημαντικά ποσά για τον εξοπλισμό τους (συν κόστος συμμετοχής, μετάβασης κλπ). Θεωρώ ότι όσο η ζωή μας γίνεται πιό μίζερη, τόσο πολλοί θα βρίσκουν διέξοδο στην αθλητική (εως αγωνιστική) ενασχόληση. Ειδικά στις ηλικές πάνω από 38, οι συμμετοχή είναι τεράστια και αυτοί που ασχολούνται 'σοβαρά' με το άθλημα είναι παρα πολλοί.
Στο μυαλό μου είναι ήδη η προετοιμασία για του χρόνου. Πάμε λοιπόν....
